angielski przyda ci się na stronach obcojęzycznych, więc:

pogoda-weather
klimat-klimate
woda-water
powietrze-air
składniki-elements, components
zjawiska-occurrence
atmosfera-atmosphere
atmosferyczny-atmosferical
warunki atmosferyczne-weather conditions
środowisko-environment
Ziemia-Earth
Słońce-Sun 		prognoza-forecast, weather forecast
jutro-tomorrow
dzień-day, dziennie-daily
miesiąc-month, miesięcznie-monthly
rok-year, rocznie-a year, yearly
najwyższa-highest, extreme
najniższa-lowest
średnia-average
suma-sum, total		 ciśnienie-pressure
temperatura-temperarure
wiatr-wind
kierunek-direction
prędkość-speed,rapidity
opady-falls, drops
osady-sediments,dregs
wilgotność-humidity, moisture
zachmurzenie-cloudiness, nebulosity
usłonecznienie-sunnily
 deszcz-rain
śnieg-snow
grad-hail
mżawka-drizzle
rosa-dew
szron- hoar-frost, rime
szadź- hoar-frost
gołoledź-glazed frost, glaze
błyskawica-lightning
tęcza-rainbow
grzmot-thunder, roar
mgła-fog, mist
burza-storm
trąba powietrzna-whirlwind, cyclone
wichura-strong wind, gale, wind-storm

Wyjaśnienie trudniejszych pojęć meteorologicznych...


  1. Wyż i niż baryczny- obszary gdzie ciśnienie jest wysokie nazywamy wyżem barycznym lub w skrócie wyżem, a tam gdzie ciśnienie jest niskie panuje niż baryczny. Na mapach centrum wyżu oznaczamy dużą literą W w kolorze niebieskim, a niż czerwoną literą N.
    Niż i wyż są układami bardzo dużymi, ich średnice są rzędu kilku tysięcy kilometrów. Jeżeli wyobrazimy sobie powierzchnię o jednakowym ciśnieniu to w niżu będzie ona miała kształt lejka, a w wyżu odwróconej miski.
  2. Wiatr opisujemy dwoma wartościami. Mówimy o prędkości lub sile wiatru oraz jego kierunku. Kierunek skąd wieje wiatr określamy według stron świata. Dla oznaczenia stron świata używa się pierwszych liter nazw angielskich:
    1. północ - N (North),
    2. południe - S (South),
    3. wschód - E (East),
    4. zachód - W (West).
    3. Dla oznaczenia wiatru wiejącego z pośredniego kierunku używamy połączenia dwóch liter. Na przykład wiatr południowo-zachodni oznaczymy jako SW.
    Prędkość wiatru podawana w komunikatach i prognozach meteorologicznych jest prędkością średnią. Jeśli chwilowa prędkość wiatru znacznie odbiega od prędkości średniej mówimy wtedy o porywach wiatru. W Polsce najczęściej mamy do czynienia z wiatrem o prędkości 4 - 8 m/s. Rzadko się zdarza, że przekracza on 15 m/s. W szerokościach umiarkowanych podczas sztormów prędkości wiatru mogą osiągać ponad 30 m/s, a w pojedynczych porywach do 60 m/s. W huraganach zwrotnikowych wiatry są dużo silniejsze. Prędkości wiatru mogą wynosić do 65 m/s, a pojedyncze porywy przekraczać 100 m/s - tj. 360 km/h.
    W 1806 roku angielski admirał F. Beaufort opracował i wprowadził w życie skalę służącą do szacowania siły wiatru na podstawie skutków jego działania na powierzchnię morza i żaglowce. Skala Beauforta jest bardzo łatwa do opanowania i używana do dziś. Nie posiadając przyrządów pomiarowych a obserwując jedynie przyrodę możemy dość dokładnie określić prędkość wiatru.
    Po lewej stronie są stopnie skali\ prędkość wiatru\ po prawej objawy w przyrodzie
    0 Cisza, bezruch powietrza, dym z kominów unosi się prosto do góry
    1 Powiew, dym unosi się do góry z lekkim odchyleniem
    2 Słaby wiatr, daje się odczuć na twarzy
    3 Łagodny, liście są w ciągłym ruchu
    4 Umiarkowany wiatr, unosi pył i kawałki papieru, porusza mniejsze gałązki
    5 Dość silny wiatr, porusza większe gałęzie
    6 Silny wiatr, porusza grube gałęzie, słyszymy szum w domach
    7 Bardzo silny, całe drzewa są w ruchu, wiatr ugina cieńsze pnie
    8 Sztormowy wiatr, ugina grubsze pnie, z trudem możemy poruszać się pod wiatr
    9 Sztorm, unosi mniejsze przedmioty, wyrządza mniejsze szkody w budynkach
    10 Silny sztorm, łamie gałęzie i mniejsze drzewa
    11 Gwałtowny sztorm, łamie duże pnie
    12 Huragan, wiatr niszczy budynki, wyrywa drzewa z korzeniami
  3. Chmury ze względu na wygląd podzielono na rodzaje, gatunki, odmiany, zjawiska szczególne i postacie pośrednie. W naszym wypadku wystarczy znajomość dziesięciu podstawowych rodzajów chmur. Obok nazwy polskiej podajemy również oficjalną i obowiązującą nazwę w języku łacińskim oraz jej skrót:
    1. Pierzaste - Cirrus (Ci);
    2. Kłębiasto-pierzaste - Cirrocumulus (Cc);
    3. Warstwowo-pierzaste - Cirrostratus (Cs);
    4. Średnie kłębiaste - Altocumulus (Ac);
    5. Średnie warstwowe - Altostratus (As);
    6. Warstwowo deszczowe - Nimbostratus (Ns);
    7. Kłębiasto-warstwowe - Stratocumulus (Sc);
    8. Niskie warstwowe - Stratus (St);
    9. Kłębiaste - Cumulus (Cu);
    10. Kłębiaste deszczowe - Cumulonimbus (Cb).
  4. Masy powietrza- Powietrze znajdujące się przez dłuższy okres czasu nad danym obszarem nabiera indywidualnych cech charakterystycznych dla danego obszaru. Przykładowo powietrze napływające zimą do Polski znad Pólnocnego Atlantyku będzie ciepłe i wilgotne.
    Powietrze charakteryzujące się podobnymi parametrami takimi jak temperatura, wilgotność, zawartość pyłu itp. nazywamy masą powietrza.
    Ze względu na obszar w którym kształtowały się masy powietrza dzielimy je na:
    1. arktyczne
    2. polarne
    3. zwrotnikowe
    5. W zależności od tego nad jakim obszarem kształtowały się masy powietrza, (ląd lub ocean) dodatkowo wyróżniamy masy
    1. kontynentalne
    2. morskie.
    Powietrze arktyczno - morskie napływa do Polski znad Grenlandii. Podczas swojej wędrówki nad Atlantykiem chłodne powietrze ogrzewa się i wzbogaca w parę wodną. Docierając do Polski przynosi z sobą pogodę mroźną i pochmurną z obfitymi opadami śniegu. Powietrze arktyczno - kontynentalne jest bardzo chłodne i ubogie w parę wodną. Towarzyszy ono najczęściej układom wyżowym rozbudowującym się nad północnymi rejonami Rosji. Napływowi tego powietrza towarzyszą bardzo silne mrozy, temperatura spada często poniżej - 15 st. C. Napływ zimą powietrza polarno - morskiego znad Atlantyku powoduje ocieplenie. Masie powietrza polarno - morskiego towarzyszy pochmurna pogoda. Powietrzu polarno - kontynentalnemu towarzyszy mroźna i bezchmurna pogoda. Powietrze zwrotnikowo - morskie tworzy się nad Morzem Śródziemnym. Zimą dociera do Polski bardzo rzadko. Jego napływ powoduje gwałtowne ocieplenie, odwilż i często zanik pokrywy śnieżnej. Powietrze zwrotnikowo - kontynentalne zimą nigdy do nas nie dociera. Masy powierza mają rozciągłość rzędu tysiąca i więcej kilometrów. Masy powietrza oddzielone są jedna od drugiej wąskimi strefami przejściowymi. Strefy te noszą nazwę frontów atmosferycznych. Długość frontów wynosi tysiące kilometrów, szerokość zaledwie dziesiątki kilometrów.
  5. Fronty atmosferyczne- Masą powietrza nazywamy część atmosfery o zbliżonych parametrach takich jak temperatura, wilgotność, zawartość pyłu itp. W atmosferze cały czas powstają warunki przy których dwie masy powietrza o różnych właściwościach są położone obok siebie.
    Strefy przejściowe między jedną a drugą masą powietrza nazywamy frontami atmosferycznymi.
    Szerokość strefy frontowej wynosi najczęściej kilkadziesiąt kilometrów. W kierunku pionowym jej grubość wynosi kilkaset metrów. Powierzchnia frontu jest położona w atmosferze pochyło. Kąt pomiędzy powierzchnią Ziemi a powierzchnią frontu wynosi od 0,5 do 0,05 stopnia. Oznacza to, że jeśli front przy powierzchni Ziemi znajduje się na zachodniej granicy Polski to nad Terespolem znajduje się na wysokości około 7 kilometrów. Fronty rzadko pozostają w jednym miejscu. Najczęściej przemieszczają się wraz z wiatrem. Jeżeli ciepłe powietrze przemieszcza się w kierunku powietrza chłodniejszego to mamy do czynienia z frontem ciepłym. Oczywiście powietrze cieplejsze jest lżejsze i wślizguje się nad powietrze chłodne. Z odwrotną sytuacją mamy do czynienia gdy chłodne powietrze przemieszcza się w kierunku powietrza cieplejszego. Wtedy mamy do czynienia z frontem chłodnym. Chłodniejsze powietrze za frontem wciska się klinem pod powietrze cieplejsze. Fronty chłodne poruszają się szybciej niż fronty ciepłe. Dlatego nierzadko w atmosferze zdarza się sytuacja, że front chłodny dogania front ciepły. Taki front nazywamy frontem okluzji. Przed i za frontem znajduje się chłodna masa powietrza. Natomiast ciepła masa nie ma już kontaktu z powierzchnią Ziemi i jest wypychana do góry.
  6. Z frontami atmosferycznymi związane są typowe dla nich szerokie strefy zachmurzenia i zjawiska pogody. Najwyższe chmury pierzaste, będące zwiastunami zbliżającego się frontu ciepłego, pojawiają się już na 800 - 700 kilometrów przed frontem. Zaraz za nimi pojawiają się chmury pierzasto - warstwowe. Na początku chmury te są cienkie i prześwieca przez nie Słońce - możemy wtedy zaobserwować zjawisko halo. W miarę jak front się do nas zbliża warstwa chmur stopniowo staje się grubsza i przechodzi w średnie warstwowe. Po pewnym czasie zaczynają padać pierwsze krople deszczu. Oznacza to, że front ciepły jest już w odległości 400 - 300 kilometrów od miejsca obserwacji. Nad nami znajduje się teraz gruba warstwa chmur warstwowo - deszczowych, a pod nimi z wiatrem przemieszczają się strzępy chmur warstwowych. Po przejściu frontu ciepłego gruba warstwa chmur frontowych nagle kończy się. Niebo się przejaśnia, pojawiają się chmury warstwowe i warstwowo - kłębiaste, a temperatura powietrza podnosi się o parę stopni. Przez jakiś czas może jeszcze padać mżawka. Po przejściu frontu ciepłego w większości wypadków możemy spodziewać się nadejścia frontu chłodnego. Nadejście tego frontu często nas zaskakuje intensywnymi opadami z chmur kłębiasto - deszczowych oraz burzami. Strefa opadów jest węższa niż przy froncie ciepłym i najczęściej wynosi 150 - 200 kilometrów. Po przejściu frontu temperatura powietrza spada o kilka stopni, a ciśnienie stopniowo rośnie. Gdy miną nas opady związane z frontem obserwujemy występujące na przemian rozpogodzenia i wzrost zachmurzenia głównie przez chmury kłębiaste i kłębiasto - deszczowe oraz towarzyszące im opady przelotne.

przeliczanie stopni Celsjusza na...
stopnie Farenheita:

Skala Celsjusza to jedna z jednostek pomiaru temperatury (od nazwiska szwedzkiego uczonego Andersa Celsiusa, który zaproponował ją w roku 1742). Stopień skali Celsjusza zdefiniowany jest jako jedna setna różnicy temperatur topnienia i wrzenia wody przy ciśnieniu normalnym jednej atmosfery fizycznej. Zero na skali Celsjusza przyporządkowano temperaturze topnienia wody. Temperaturze wrzenia odpowiada 100 stopni Celsjusza. Ponadto Celsjusz założył liniową skalę na termometrze rtęciowym.
Stopnie Fahrenheita to jedna z jednostek pomiaru temperatury stosowana w krajach anglosaskich. Skalę w 1715 zaproponował Gabriel Daniel Fahrenheit. Początkowo punkty skali wyznaczały:
  • 0 °F - temperatura mieszaniny wody i lodu z solą
  • 100 °F - temperatura żony (chorej- Fahrenheit myślał, że ma normalną temp. ciała ( w rzeczywistości miała podwyższoną- w skali Celsjusza około37,50).
Od 1724 (obowiązująca):
  • 0 °F - temperatura mieszaniny wody i lodu z solą,
  • 32°F - temperatura mieszaniny wody i lodu.
Ustalił także dwa dodatkowe orientacyjne punkty:
  • 96 °F - temperatura w ustach zdrowego człowieka
  • 212 °F - temperatura wrzącej wody
Klikając na ten tekst uruchomisz program do przeliczania temperatury. Po otwarciu okna znowu kliknij na "otwórz"!
Dodatkowo na termometrze rtęciowym skala jest liniowa bo współczynnik rozszerzalności rtęci jest stały.
Kraje gdzie stosuje się skale Fahrenheita, to m.in. USA.
Podstawiając do wzoru temperaturę powietrza w oC obliczysz jaka jest temperatura w oF i odwrotnie. Np. 20oC to 68oF, a gdy jest upał 35oC to termometr ze skalą Fahrenheita wskazuje aż 95oF! A gdy jest mróz -20oC to termometr Fahrenheita pokaże tylko -4oF.
Jeśli jesteś bardzo słaby z matematyki skorzystaj z programu w ramce powyżej.

Odpowiedź do zadania z działu "powietrze": na Rysach będzie około12oC.
powrót